نامه سفیر ایران در سوئد به سازمان گزارشگران بدون مرز و اعتراض به اهدا جایزه سالانه آزادی مطبوعات به عدنان حسنپور
بعد از اینکه سازمان گزارشگران بدون مرز- واحد سوئد جایزه سالانه آزادی مطبوعات خود را به عدنان حسن پور، روزنامه نگار دربند جمهوری اسلامی ایرن اهدا نمود؛ سفیر جمهوری اسلامی ایران در نامه ای به گونل ورنر، رئیس سازمان گزارشگران بدون مرز، نسبت به اهدای این نامه اعتراض کردهاست.
حسن قشقایی در این نامه به اظهارات "صالح نیکبخت" وکیل عدنان حسن پور در رسانه های مختلف استناد نموده و به اعترافات عدنان حسن پور اشاره داشته است. و اینکه اتهامات عدنان حسن پور طبق گفته وکیل ایشان و اعترافات خود او، مطبوعاتی نیستند؛ به همین سبب وی استدلال کرده این جایزه شایسته اهدا به عدنان حسن پور نیست.
شایان ذکر است که سازمان گزارشگران بدون مرز- واحد سوئد نیز طی نامهای رسمی به سفارت جمهوری اسلامی ایران در سوئد، پاسخ این نامه را ارسال نمودهاند.
در زیر متن نامه حسن قشقایی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در سوئد به سازمان گزارشگران واحد سوئد به فارسی و سوئدی میآید:
سرکار خانم گونل ورنر
مدیر محترم سازمان گزارشگران بدون مرز – واحد سوئد
سلام
اینجانب از طریق سایت شما و رادیو بین المللی سوئد( پژواک) [بخش فارسی رادیو بین المللی سوئد] مطلع شدم که سازمان شما تصمیم دارد جایزه سال 2007 آزادی مطبوعات را در روز 20 فوریه 2008 در محل وزارت امورخارجه سوئد به نماینده آقای عدنان حسن پور روزنامه نگار محکوم به اعدام در ایران، اعطاء نماید و همچنین بنا دارد درهمین خصوص اعتراض جدی به سفارت جمهوری اسلامی ایران در سوئد بنماید. شما در روز 21 ژانویه 2008، در مصاحبه با بخش فارسی رادیو بین المللی سوئد ( پژواک) در توضیح علت تخصیص این جایزه به ایشان اظهار داشته اید: "در کشوری که رژیمی سرکوبگر مانع خبررسانی آزاد روزنامه نگاران میشود، او جرات کرده است که انتقادی بنویسد و به همین دلیل به مرگ محکوم شده است". این ادعا در حالیست که آقای صالح نیکبخت وکیل مدافع آقای عدنان حسن پور، (از وکلای شناخته شده ایران که بارها اظهارات وی مورد استناد سازمان گزارشگران بدون مرز قرار گرفته است) بلافاصله پس از مصاحبه شما، در گفتگوی جداگانه با همان شبکه رادیوئی، صراحتا اعلام می دارد که "آقای عدنان حسن پور درسال گذشته به اتهامی غیر از شغل روزنامه نگاری دستگیر ومحکوم شدهاست".
علاوه بر این، آقای صالح نیکبخت، وکیل عدنان حسن پور، سال گذشته پس از دستگیری وی در گفتگوئی که در رسانه های مختلف از جمله در سایت اینترنتی "بی بی سی" مورخ 9 نوامبر 2007 بازتاب یافته است، صراحتا اعلام نمود که " عدنان حسن پور درتوضیحاتی بیش از 140 صفحه ای اعتراف کرده است که با دستگاهی که از جانب افرادی در کردستان عراق در اختیار وی قرار داده شده بود، از پایگاه های نظامی در غرب ایران تصویر و نقشه تهیه کرده و به یکی ازسازمان های مخالف جمهوری اسلامی که در کردستان عراق مستقر می باشد، انتقال داده بود. وی همچنین اعتراف نمود که با فردی در وزارت امور خارجه آمریکا ارتباط برقرار کرده واز او خواسته بوده است که تا این وزارت خانه، دفتری در زمینه امورایران در کردستان عراق برپا کند تا کسانی که میخواهند با دولت آمریکا تماس برقرار کنند ناچار به پرداخت هزینه گزاف سفر به دوبی نشوند. آقای نیکبخت می افزاید، عدنان حسن پور،همچنین اعتراف کرده است که دو نفر را که در ارتباط با اقدامات خرابکارانه در جنوب ایران تحت تعقیب قرار داشتند، به کردستان عراق فراری داده است." آقای نیکبخت میگوید: "موکل او علاوه بر اعترافات کتبی در گفتگو هائی که با وی داشته نیز این اعترافات را بیان کردهاست".
چنانچه ملاحظه فرمودید آقای نیکبخت، وکیل مدافع عدنان حسن پور، در پاسخ به این موضوع که احتمالا اعترافات عدنان حسن پور تحت فشار صورت گرفته است به صراحت گفت که موکل وی علاوه بر اعترافات کتبی در گفتگوی شخصی با وی نیز این اعترافات واظهارات را تکرار کرده است.
سرکار خانم گونل ورنر
آقای نیکبخت، وکیل قانونی عدنان حسن پور، درهمان گفتگوی رادیوئی که بلافاصله پس ازمصاحبه شما پخش شد، با اشاره تلویحی به برخی اعتراضات وفشار های وارده سیاسی بر ایشان بخاطر بیان اعترافات عدنان حسن پور و اینکه اتهامات وی هیچ ارتباطی با کار خبرنگاری وی ندارد میگوید: "خوشبختانه آن جو سازی که بعضی رادیو ها به نام دفاع ازمردم( ایران) و دمکراسی عمل کردند، روشن شد که بسیار غیر دمکراتیک عمل نموده اند، حتی بخش ایران سازمان گزارشگران بدون مرز اشتباه اولیه خود را بعدها تصحیح نمود و متوجه شدند که یک وکیل طبق پرونده عمل مینماید و یک وکیل آدمی سیاسی کار نیست که به نفع گروه و دسته وحزب سیاسی عمل نماید".
سرکار خانم گونل ورنر
حال با این توضیحات مستدل و روشن وکیل حقوقی آقای "عدنان حسن پور"، ازجنابعالی که سابقه روشن کار روزنامه نگاری وخبرنگاری در کشور سوئد دارید، میپرسم کدام بخش از اتهامات آقای حسن پور به کار روزنامه نگاری ارتباط دارد؟
- چرا درحالیکه وکیل مدافع وی میگوید" موارد اتهامی آقای عدنان حسن پور هیچ ارتباطی با کار روزنامه نگاری ندارد"، شما میگوئید "چون وی انتقادی مینوشت به مرگ محکوم شدهاست"؟.
- آیا فردی به صرف اینکه چند مقاله در یک روزنامه محلی مینویسد، میتواند اقدام علیه تمامیت ارضی و امنیت ملی یک کشور نماید؟ در کجای جهان چنین چیزی مجاز است؟
آیا چنین اقدامی حیثیت هزاران خبرنگار آزاده و شرافتمند را که صادقانه برای پیشبرد مردم سالاری ودمکراسی و تقویت حقوق بشر در سراسر جهان تلاش مینمایند، لوث نخواهد کرد؟
- آیا بزرگترین دشمن حقوق بشر و دمکراسی استفاده ابزاری از افراد و اعمال استاندارهای دوگانه از اصول مترقی حقوق بشری، به منظور بهره برداری های سیاسی نیست؟
سرکار خانم گونل ورنر
در این نامه همچنین مایلم به اظهارات شما در خصوص کشورم ایران که به توصیف شما: " کشوری که رژیمی سرکوبگر مانع خبررسانی آزاد روزنامه نگاران میشود ..." پاسخ دهم.
جهت اطلاع شما، همین رادیوئی که سرکار عالی با آن مصاحبه نمودید (رادیو بین المللی سوئد) چندین سال است که در تهران، پایتخت ایران، دو خبرنگار فعال دارد که تا کنون آزادانه صدها گزارش انتقادی ازمسائل گوناگون جاری در کشور را تهیه و پخش نمودهاند، علاوه بر آن تعداد زیادی از خبرنگاران و نمایندگان جراید و بنگاههای خبری از کشورهای مختلف در تهران حضور دارند و ازکشور شما (سوئد) نیز تا کنون دهها خبرنگار به ایران اعزام شده و گزارشهای آزاد تهیه نمودهاند، و درحال حاضر نیز چند تن از آنها در انتظار دریافت ویزای سفر به ایران برای کار خبرنگاری هستند.
در پایان امیدوارم با مساعدت شما زمینه عمل متقابل فراهم شده و به زودی شاهد افتتاح دفتر نمایندگی رسمی رادیو و تلویزیون ایران در استکهلم باشیم، تا در پرتو این تبادل آزاد اخبار، زمینه گسترش بیش از پیش روابط دوجانبه دو کشور و ملت دوست ایران و سوئد، به ویژه درعرصههای فرهنگی و رسانهای فراهم گردد. منتظر پاسخ شما هستم.
حسن قشقاوی - سفیر جمهموری اسلامی ایران در استکهلم
Stockholm, 2008-01-23
متن این نامه به زبان سوئدی در پی میآید:
Till Gunnel Werner
Ordförande Reportrar utan Gränser
JMK – Journalisthögskolan
Box 27861
115 93 Stockholm
Bästa Fru Werner,
Jag har via Er hemsida samt via Sveriges Radios Internationella program ”Pejvak” fått information om att Er organisation beslutat att utdela Reportrar utan gänsers pressfrihetspris för 2007 till den kurdisk iranske journalisten Adnan Hassanpour, som i Iran dömts till döden, samtidigt som ni framför starka protester mot den Iranska Ambassaden i Stockholm. Priset delas ut den 20 februari, 2008 i utrikesdepartementets lokaler i Stockholm.
I en intervju med Sveriges Radios Internationella program den 21 januri 2008, angav ni följande motivering för priset ” I ett land där en repressiv regim hindrar journalister från att rapportera fritt vågade han skriva kritiskt. För det dömdes han till döden”. Detta uttalande gjordes samtidigt som Mr. Saleh Nikbakht, den anklagades advokat, en i Iran mycket välkänd sådan, vars uttalanden citerats av er organisation vid ett flertal tillfällen, direkt efter er intervju i samma sändning uttalade att Mr. Hassanpour arresterats på grunder som inte hade något med hans journalistiska gärningar att göra.
Mr. Saleh Nikbakht, den anklagades advokat har efter hans klients arrestering förra året i intervjuer med olika media bland dem BBC, som den 9 november 2007 publiserade advokatens uttalande på sin hemsida, sagt följande: Mr. Hassanpour har i ett skriftligt uttalande som omfattar 140 sidor, erkänt att han mottagit utrustning från en person i den Kurdiska delen av Irak. Utrustningen hade till uppgift att avbilda och överföra känsliga bilder och kartor från en Iransk militärbas i västra delen av Iran till en Iransk oppositions organisation i den Kurdiska delen av Irak.
I
dokumentet erkände han också att han hade kontakt med en person inom den
amerikanska utrikesförvaltningen samt att han hade begärt av denne
utrikesrepresentant att ett kontor skulle upprättas i den Kurdiska delen av
Irak för att underlätta kontakter för dem inom den Iranska oppositionen som
önskade komma i kontakt med den amerikanska myndigheten då det för närvarande
finns det ett sådant kontor i Dubai, men om det fanns ett i den Kurdiska delen
av Irak skulle det underlätta för den Iranska oppositionen och vara mindre
kostsamt att komma i kontakt med.
Vidare erkände Mr. Hassanpour i samma dokument att han hjälpt två personer som hade gripits i samband med ett sabotage i södra Iran, att fly till den Kurdiska delen av Irak.
Advokaten berättar att hans klient i muntliga samtal med honom återigen bekräftat sin skriftliga bekännelse även efter att den blivit uppmärksammad i media och det blivit sagt att han pressats till sin bekännelse.
Bästa Fru Werner,
I samma intervju pekar Mr. Nikbakht indirekt på att vissa protester och politiska påtryckningar mot honom för hans återgivande av sin klients erkännande och det faktum att hans anklagelser inte har med dennes journalistiska verksamhet att göra, samt angående de protester, politiska tryck och propaganda som uppkommit till försvar för hans klient, att i själva verket är dessa ett uttryck för icke demokratiska handlingar samt att t.o.m den Iranska avdelningen av organisationen Reportrar utan gränser hade korrigerat sig genom att medge att en advokat inte bör ta politisk hänsyn i ett mål utan enbart hålla sig till målets fakta samt representera klienten och ingen annan.
Bästa Fru Werner,
Med hänvisning till detta uttalande från Mr. Hassanpours advokat, så vill jag gärna fråga er, i egenskap av erfaren Svensk journalist, vilka delar av anklagelserna mot honom som ni anser berör hans journalistiska verksamhet?
Hur kan det komma sig att hans advokat säger att anklagelserna mot honom inte har något med hans journalistiska verksamhet att göra medan ni säger att han på grund av sin kritiska rapportering dömts till döden?
Även om han i sin egenskap av journalist skriver några kritiska artiklar i den lokala pressen rättfärdigar det då att han agerar mot nationella intressen och territoriell integritet? Var i världen är det tillåtet?
Genom att ge detta pris till Mr. Hassanpour i hans egenskap av journalist har ni förstört den verkliga bilden av journalistik för tusentals fria journalister i deras arbete världen över. Det största hotet mot demokrati och mänskliga rättigheter är att förmå människor att använda dubbla måttstockar för att uppnå vissa politiska mål.
Fru Werner,
Vidare skulla jag i detta brev till er vilja bemöta er beskriving av mitt land som ”ett land där en repressiv regim hindrar journalister från att rapportra fritt..”enligt följande: För er information kan jag nämna att radion som gjorde inervjun med er (Sveriges radio) sedan flera år tillbaka har två aktiva journalister placerade i Tehran. Dessa har under årens lopp lämnat hundratals kritiska rapporter om olika aktuella händelser i Iran. Det finns även ett flertal aktiva journalister som representerar olika Nyhetsbyråer och TV-bolag världen över som är aktiva i Iran och från Sverige har journalister besökt och fritt rapporterat från Iran under årtionden. Just nu finns det journaliser som väntar på visum för att åka till Iran och fortsätta den fria rapporteringen.
Slutligen hoppas jag att vi med er hjälp kan bana vägen genom ömsesidiga åtgärder så att vi i slutändan kommer att få se öppnandet av ett officiellt kontor med representanter för Iransk radio och TV här i Stockholm så att vi ytterligare kan få ett utbyte av nyheter till stånd och genom detta stärka de ömsesidiga vänskapliga relationerna mellan våra länder, speciellt inom den kulturella och massmediala sektorn.
Jag ser fram emot ert svar.
Hassan Ghashghavi
Ambassadör
Islamiska Republiken Irans
Ambassad