|
|
|
انتخابات یا انتصابات! نویسنده: محمد محمدی
با آغاز ثبت نام نامزدهای دهمین دورهای انتخابات ریاست جمهوری تلاش کاندیداتورهای ریاست جمهوری وارد مرحله جدیدتری شده، و هر روز شاهد خبرهای جدید من باب انتخابات میشویم، از پخش سیب زمین مجانی و دادن 100 هزار تومان پول نقد به کارکنان وزارت امور خارجه تا تقسیم پولهای نقدی در میان مردم و درخواست کاهش سن رای دهندگان به 15 سال از سوی احمدی نژاد تا شعارهای رنگی کروبی و موسوی که دور از واقعیت و امکان اجرای آن در نظام اسلامی ایران دارد.آنچه در این روزها از تبلیغات نامزدهای انتخابات می شنویم در واقع همان وعده و عیدهای 30 سال گذشته از این نظام است که هرگز پای عمل را ندیدن. اصولا انتخابات قدم اول هر نوع دمکراسی و آزادی سیاسی در کشوری دمکراتیک است اما در کشوری که نظامش اسلامی و قانون اساسیش بر گرفته از قانون اسلامی و با وجود ولایت فقیه دمکراسی و آزدی معنای ندارد.پيش از آنکه رأی دهنده به پای صندوق رأی برود، انتخاب اصلی از سوی عهلی خامنهای (ولی مطلقه) و شورای نگهبان انجام گرفته است. بنابراين، رأی دهنده از آزادی انتخاب کردن محروم شده است. در نتيجه، جبری به انتخاب کننده و انتخاب شونده تحميل میشود که دور از معیارهای اساسی آزادی و حق انتخاب است. در واقع وجود قانون اساسی، ولایت فقیه و حق نظارت استصوابی شورای نگهبان بر انتخابات در ایران بدین معناست که در ایران انتصابات میشود تا انتخابات. در میان کسانی که تا اکنون خود را برای دهمین دورهای ریاست جمهوری اعلام نامزدی کردن بجز احمدی نژاد، عامل اصلی حضور خود در صحنه انتخابات به خطر افتادن نظام دانستهاند، جالب اینجاست که در شعارهای انتخاباتی خود هم بیشتر از آنهای که برمسند قدرت هستند سنگ اسلام ناب محمدی و انقلاب اسلامی را به سینه میزنند. و اینکه نامزدهای ریاست جمهوری یادشان رفته که در صورت انتخاب شدن (بخوانید انتصاب شدن) باید تمام و کمال قانون اساسی و دستورات ولایت فقیه را انجام دهند. طبق اصل 115 قانون اساسی رژیم آخوندی که بر اساس آن معیارهای یک نامزد ریاست جمهوری مشخص میشود حق نیمی از جمعیت ایران که زنان باشند و دو سوم جمعیت کشور که اقوام غیر فارس زبان هستند با اقلیتهای مذهبی نادیده گرفته میشود، بر اساسی اصل 115 قانون اساسی نامزد ریاست جمهوری باید ایرانی الصل باشد، مدیر و مدبر باشد، رجل(مرد)، گذشته سیاسی خوبی داشته باشد، پایبند به معیارهای اساسی جمهوری اسلامی باشد، مسلمان و شیعه مذهب باشد. در کنار این قانون که حق حضور در عرصه انتخابات ریاست جمهوری بیش از دو سوم جمعیت ایران را که به رسمیت نمیشناسد، شورای نگهبان بعنوان مرجع تشخیص صلاحیت به نامزدها و نظارت بر انتخابات خود مانعی دیگر است حق انتخاب را از انتخاب کننده انتخاب شونده میگیرد. شورای نگهبان متشکل از 12 عضو که 6 روحانی و 6 حقوق دان که مدت زمان کاری آنها در شورا 6 سال است. 6 روحانی از طرف علی خامنهای انتخاب میشوند، که عبارتند از: احمد جنتی(دبیر شورای نگهبان)، محمد مومن، غلامرضا رضوانی، صادق لاریجانی(جانشین آینده هاشمی شاهرودی در قویه قضاییه وبرادر علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی)، محمد رضا مدرس یزدی (رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم)، محمد یزیدی همچنین 6 حقوقدان که از طرف هاشمی شاهررودی مشخص و توسط مجلس انتجاب می شوند که عبارتند از: غلام محسین الهام (وزیر دادگستری، سخنگوی دولت، رئیس ستاد مبارزه با کالا و ارز قاچاخ)، محمد رضا علیزاده، محسن اسماعیلی، ابراهیم عزیزی، عباس علی کدخدایی (سخنگو)، عباس کعبی نخستین وظیفه شورای نگهبان، نظارت بر تدوین قوانین در مجلس شورای اسلامی است. این شورا وظیفه دارد که هر قانون تصویب شده در مجلس را با قانون اساسی و قوانین شرعی و اسلامی مطابقت دهد که در صورت مطابقت داشتن، لایحه یا طرح مجلس را تایید میکند. در صورت عدم مطابقت، آن لایحه یا طرح به مجلس برگردانده میشود تا مجلس اصلاحات مورد نظر شورای نگهبان را بررسی کند. در صورت پافشاری مجلس بر نظر خود، طرح یا لایحه مورد نظر به مجمع تشخیص مصلحت نظام فرستاده میشود. دومین وظیفه شورا نظارت برکلیه انتخابات کشور است. شورای نگهبان موظف است صلاحیت همه نامزدهایی که جهت شرکت در هر انتخابات به جز انتخابات شورای شهر و روستا در وزارت کشور ثبت نام میکنند را بررسی نموده و پس از آن اجازه شرکت در انتخابات را به آن نامزدها بدهد. مانع دوم در انتخابات آزاد و مستقل نگذاشتن رئیس جمهور در تصمیم گیری اختیارات رهبر به عنوان ولایت فقیه است که بر اساس ماده 110 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اختیارات رهبر عبارتند از: تعیین سیاستها کلی نظام جمهوری اسلامی ایران پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام، نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی نظام، فرمان همهپرسی، فرماندهی کل نیروهای مسلح، اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروهای، نصب و عزل و قبول استعفای (فقههای شورای نگهبان، عالیترین مقام قوه قضاییه، رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، رئیس ستاد مشترک، فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، فرماندهان عالی نیروهای نظامی و انتظامی)، حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه گانه، حل معضلات نظام که از طرق عادی قابل حل نیست، از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام، امضاء حکم ریاست جمهوری پس از انتخاب مردم صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون میآید، باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دوره اول به تأیید رهبری برسد. عزل رئیس جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور پس از حکم دیوان عالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی، یا رأی مجلس شورای اسلامی به عدم کفایت وی براساس اصل هشتاد و نهم، عفو یا تخفیف مجازات محکومیت در حدود موازین اسلامی پس از پیشنهاد رییس قوه قضاییه. با وجود اختیاراتی که ولایت فقیه دارد رئیس جمهور در ایران تدارکاتچی سادهای بیش نیست. نامزدهای که تاحالا رسما اعلام کاندیداتوری کردند. 1- مهدی کروبی: معروف به شیخ اصلاحات، 72 سال سن، متولد شهرستان الیگودرز در استان لرستان، تحصیل کرده حوزه دانشگاه، آغاز دهه ۱۳۳۰ خورشیدی، وارد حوزه علمیه شد و سپس به دانشگاه تهران رفت و در دانشکده الهیات این شهر، به تحصیل پرداخت.او در سال ۱۳۵۸، در انتخابات نخستین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و به عنوان نماینده زادگاهش الیگودرز، وارد مجلس شد، وی در دور دوم، خود را از تهران کاندید کرد و توانست به مقام نایب رئیسی مجلس دست یابد، ریاست دوره چهارم و شیشم مجلس شورای اسلامی، بنیانگذار بنیاد شهید انقلاب اسلامی به دستور خمینی، عضو شورای بازنگری در قانون اساسی در سال 1368، سرپرسی حجاج ایران در سال 1364، دبیر کل حزب اعتماد ملی. از جمله اتفاقات مهم زمان ریاست وی در مجلس شیشم باید به قتلهای زنجیرهای و ماجرای کوی دانشگاه اشاره کرد که در آن زمان با بدترین شیوه با دانشجویان برخورد کرد و کروبی در حالی که میتوانست مانع سرکوب دانشجویان بشود خود نیز یکی از مشارکت کنندهگان این سرکوبها بود. همچنین میتوان به فساد مالی وی در زمان تصدیگری در بنیاد شهید و مجلس از جمله مجلس شیشم و داستان شهرام جزایری اشاره کرد. مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۴ به رقابت با هاشمی رفسنجانی، احمدینژاد، معین، قالیباف، لاریجانی و دیگران پرداخت. در نخستین دور انتخابات، از رده خارج شد. او نسبت به شمارش آرا اعتراض داشت و در نامهای به علی خامنهای پسر خامنهای را به تقلب کردن در شمارش آرا به نفع احمدی نژاد متهم کرد. کروبی در اقدامی اعتراضی یکشبه از تمام منصبهای حکومتی کنار رفت و از مجمع روحانیون مبارز نیز خارج شد و حزب تازهای بنام حزب اعتماد ملی تأسیس کرد. در حالی از تأسیس یک تلویزیون خصوصی سخن می گفت که بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تشکیل و راه اندازی رسانههای دیداری و شنیداری، در انحصار دولت است، با انتخاب بهروز افخمی به عنوان سرپرست تلویزیون صبا در همان ابتدا با موانع دولتی برخورد کرد بعد از مدتها و حتی زمانی که تصمیم گرفته شد که صبا را در دوبی راهاندازی کنند هرگز صبا بروی آنتن نرفت. کروبی در آذر ماه سال گذشته راسما نامزدی خود برای انتخابات 22 خرداد اعلام کرد. در نامهای به سردار فیروزآبادی و احمد جنتی از آنها خواست که از قدرت سپاه و شورای نگهبان به نفع احمدی نژاد بهره نگیرند. شعارهای انتخاباتی کروبی: حذف نظارت استصوابی، آزادی روزنامه نگاری، حق داشتن تلویزیون خصوصی، حق شهروندی، دفاع از اقلیتهای قومی و مذهبی، حمایت از سندیکای کارگران، سهمیه بندی نفت و گاز، برداشتن طرح امنیت ... 2- میرحسین موسوی: 68 سال سن، متولد خامنه در استان آذر بایجان شرقی، وی در سال ۱۳۴۸ از دانشگاه ملی آن زمان (شهید بهشتی کنونی) در رشته معماری کارشناسی ارشد دریافت داشتهاست از سال 1360 تا سال 1368 نخست وزیر حکومت خامنهای بوده است، از جمله اتفاقات زمان نخست وزیری موسوی جنگ ایران و عراق و اعدامهای سیاسی در سالهای 1362 و 1367 میتوان نام برد که خاوران و لعنت آبادها نتیجه سالها حکومت رانی این نقاش بوده است. وی آخرین نخست وزیر ایران است و با تغییر قانون اساسی و حذف پست نخستوزیری، از فعالیتهای اجرایی کناره گرفت .از سال ۱۳۵۸ تا کنون عضو شورای انقلاب فرهنگی است. ،وزیر امور خارجه، عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی ، عضو مجمع تشخیص نظام و مشاور عالی خاتمی در دو دورهای ریاست جمهوری، اولین سردبیر روزنامه جمهوری اسلامی، از سال ۱۳۷۷ با بر عهده گرفتن ریاست فرهنگستان هنر به فعالیت در این حوزه مشغول شد بحران اقتصادی، جنگ ایران و عراق دو فاکت حیاتی در زمان نخست وزیری موسوی بود، در واقع اختلافات اقتصادی (که موسوی اعتقاد به سیاست بسته دولتی داشت) و اداری کشور، خامنهای با موسوی بارها باعث استعفای وی شد اما هربار از طرف خمینی استعفایش قبول نشد و همیشه از حمایتهای خمینی برخوردار بود تا مرگ خمینی. با انتخاب خامنهای بهعنوان رهبر ایران موسوی نیز خانه نشین شد. مدت 20 سال گذشته سر گرم نقاشی و طراحی مساجد و حسینیهها بوده است. در ماهای آخر سال گذشته احتمال کاندید شدنش بالا گرفت تا جای که خاتمی میان خود و او یکی به عنوان نامزد اصلاح طلبان معرفی کرد، باوجود معرفی کاندیاتوری خاتمی و سفرهای استانیش موسوی بدون اطلاع خاتمی نامزدی خودرا اعلام کرد و بعد از این بود که خاتمی به نفع موسوی از ادامه راه انصراف داد، بیشتر اصلاح طلبان شرکت موسوی در انتخابات را دور از عرف سیاسی و قول قرارهای قبلی میدانند که با خاتمی بسته بود اما بعضیها هم موعتقدا که ترس از رد صلاحیت خاتمی در جبهه اصلاح طلبان موجب نامزدی موسوی شده است. شعارهای انتخاباتی موسوی: بنیاد نهادن دولت اسلامی، برداشتن طرح امنیت اجتماعی، حق استفاده از کانالهای خصوصی، حمایت از اقلیتهای دینی و قومی، شکوفای اقتصادی، اصلاح سیاست خارجه، اهمیت دادن به جوانان، حمایت از کارگران... 3- محمود احمدی نژاد، 52 سال سن، متولد ارادن از منطقه سبزوار از استان سمنان، قبلا محمود صبورجیان بوده که پس از آمدنش به تهران در یک سالگی آن را به احمدی نژاد تغیر داده است. رشته مهندسی راه و ساختمان در دانشگاه علم و صنعت و دکترا در رشته مهندسی برنامه ریزی و حمل و نقل ترافیک دارد. از اعضای دانشجویان خط امام که سفارت آمریکا را تصرف کردن، شرکت در ترور شخصیتهای سیاسی در دهه 90 در اروپا از جمله عبدالرحمان قاسملو، سال 1365 به عضویت بسیج درآمده و دوره نظامی در قرارگاه رمضان دیده است، مهندس رزمی لشکر 6 ویژه سپاه بوده در تصرف شهر کرکوک، فرماندار ماکو خوی و معاون استانداری کردستان و اولین استاندار استان جدید تاسیس اردبیل بوده، سال 1377 در شورای شهر وسال 1378 در مجلس شورای اسلامی از تهران خود را کاندید کرد که هردو بار رای نیاورد و متهم به تقلب در انتخابات شد. از سال 1382 بدلیل پیروزی لیست آبادگران در شورای شهر تهران بعنوان شهردار تهران انتخاب شد و تا اعلام نامزدی ریاست جمهوری در سال 1384 در همین سمت باقی ماند. در مرحله اول انتخابات بعد از رفسنجانی و با اختلاف تنها 600 هزار رای دوم شد. اما در مرحله دوم با کسب بیش از 17 میلیون رای و 7 میلیون رای بیشتر از رفسنجانی نهمین رئیس جمهور ایران شد. شعارهای محمود احمدی نژاد: آوردن پول نفت به سر سفرههای ملت، دولت کارآمد و عدالتگستر، عدم وجود حرکت سختگیرانه در مورد حجاب بانوان ایرانی، سلامت مدیران، مبارزه با فساد اداری، پیشگیری از بروز شکاف بین دولت و مردم، تشکیل «دولت اسلامی، تثبیت و تقویت آرمانخواهی و برایت از ایدآلیسم، گفتمان خدمت به جای قدرت، علمی کردن مدیریت، کاهش نرخ تورم از طریق کاهش هزینههای دولت و کاهش نرخ سود بانکی، بسط توسعه سیاسی از طریق بالا بردن قدرت نقد و مشارکت مردم، اولویت دادن به تولید داخلی، حضور دولت در هر استان برای حل مشکلات بخشی، کاهش تصدیگری دولت، بالندگی فرهنگ از طریق تقویت هویت ملی و تاریخی و اسلامی ایران، ایجاد فضای آرمانی و آرمانخواهی در کشور برای مقابله با معضلات فرهنگی. کارنامه چهار ساله احمدی نژاد مثنوی چهل منی است که میتوان کتابها درباره آن نوشت. به باور بیشتر کارشناسان سیاسی احمدی نژاد چهره واقعی نظام ولایت فقیه بود و در چهار سال زمامداریش فکرهای شوم نهفته جمهوری اسلامی را برملا کرد. در زمینه خارجی با آغاز به کار راکتورهای اتمی تا نفی هولوکاست و و در خواست پاک کردن اسرائیل از نقشه جهان، تا 3 قطع نامه شورای امنیت در باره تعلیق غنی سازی اورانیوم و احتمال جنگ خارجی با آمریکا و اسرائیل، حمایت آشکار از حزب الله و حماس که بیشتر کارشناسان جنگ اسرائیل با حزب الله و حماس را جنگ احمدی نژاد با اسرائیل میدانند، حمایت از گروهای تروریستی شیعه و سنی در عراق، نزدیکی با کشورهای آمریکای جنوبی و بذر و بخشش سرمایه ملی در این کشورها، شرکت در اجلاس کشورهای حاشیه خلیج فارس و تلاش برای تاسیس اوپک گازی و حذف دلار از بازار تجاری ایران، تا فاجعه کنفرانس نژاد پرستی ژنف. اما از نظر سیاست داخلی با انتخاب کابینهای کاملا نظامی اقدامات برای سرکوب جنبشها و اعتراضات داخلی مهیا شد. در اختیار قرار دادن فرماندهی نیروی انتظامی از طرف علی خامنهای به وزارت کشور احمدی نژاد و اجرای طرح امنیت اجتماعی حتی حریم خصوصی خانوادهها را آماج حملات بسیج و پاسداران تند رو که در سیستم ولایت فقیه زوب شدهاند شکستند. دختران و پسران جوان در خیابانها بدلیل پوششان مسخره خوهران و برادران امر به معروف و نهی از منکر شدن و غرور جوانیشان با هتک کردنشان شکسته شد. دستگیری فعالان کارگری و فعالان زنان، فعالان دانشجوی و فعالان حقوق بشری تا حمله به دفتر کانون دفاع از حقوق بشر در تهران و پلمب کردن این نهاد. شکنجه زندانیان سیاسی و مرگ مشکوک چندین تن از آنها و دفن شبانه جسد آنها توسط وزارت اطلاعات، فلتر کردن سایتها و توقیف روزنامهها و زندانی کردن اهل قلم و صادر کردن حکم های طولانی مدت برای آنها. گزارشهای نهاد حقوق بشری در باره نقض حقوق بشر توسط ایران و رطبه دوم اعدام در دنیا و رطبه اول اعدام نوجوانان که چیزی حدود 65% این اعدامها در ایران اتفاق می افتد، بحران اقتصادی که نتیجه نبودن مدیرانی کارآمد و تحریمهای اقتصادی، ثمرهای آن فقر و بیکاری و گرانی برای مردم ایران بود. خرج کردن بیش از 300 میلیار دلار از حساب صندوق ارزی که نتیجه افزایش قیمت نفت در سالهای گذشته ایران به این سرمایه عظیم رسید تا فساد ادرای و بزر و بخشش به دوستان و مافیاهای قدرت برای تجدید ریاست جمهوری. با وجود خفقان و حکومت نظامی در زمان احمدی نژاد جنبشهای مدنی بیشتر از گذشته فعالیتهای مسالمت آمیزشان را ادامه دادن. از تظاهرات زنان در میدان هفت تیر تا کمپین یک میلیون امضا، اعتصاب دانشجویان شیراز و امیر کبیر و بابل تا اعتصاب کارگران نساجی کردستان و قند و شکر هف تپه، اعتصاب عمومی زندانیان سیاسی کرد در زندانهای ایران تا اعتصاب عمومی شهر مریوان . در کنار اینها کسانی هم خود را کاندید کردن که احتمال گذرشان از فیلتر رهبری و شورای نگبان صفر است. از اینها میتوان به اکبر اعلمی، قاسم شعله سعدی،اعظم طالقانی، معصومه ابتکار، عبدلا نوری، محسن مهرعلی زاده نام برد. هرچند احتمال کاندید شدن کسان دیگری چون علی اکبر ولایتی، محمد باقر قلیباف و محسن رضایی هم در لیست اصولگرا است. اگر به لیست این افراد کسان دیگری با لیاقت و خصوصیات خوب و باشعارهای که همهی قشرهای جامعه در آن سهیم باشند اضافه کنیم با وجود قانون اساسی و قدرت انحصاری ولایت فقیه وفیلتر شورای نگبان نمیتوان از انتخابات عادلانه و آزاد سخن گفت. نقض حقوق اقلیتها قومی و مذهبی، زنان نیز عاملهای دیگری است که آزادی انتخابات در ایران را زیر سوال میبرد. در کنار اینها کارنامه 30 ساله رژیم آخوندی نیز خود گواه سطرهای بالاست و در مدت این 30 سال ما شاهد به قدرت رسیدن هم اصلاح طلبان و هم اصولگرایان بودیم. کارنامه آنها اختلاف نود درجهای با شعارهای انتخاباتی آنها داشته است، با این وجود در زمانی که ایران از بحران اقتصادی و افزیش اعتراضات داخلی که همه شواهد و قرائن نشان از یک تحول و انقلاب دارد شرکت نکردن در انتخابات وحدت و همبستگی جوامع ایران و آزادی ایران از دست ملایان است. |