مطالب درج شده‌ در این صفحه‌ با درج منبع آزاد میباشد!!!

عليه سياست ابتذال
به "اتحادیه دموکراتیک دانشجویان کرد"

باخبر شدیم که گروه موسوم به «اتحادیه دمکراتیک دانشجویان کرد» در بیانیه‌ای دو اپیزودی تحت عنوان «در نفی...» به طرح مطالبات و نیز اعلام موضع انتخاباتی خود پرداخته است. متعاقب آن طی روزهای گذشته با تماس و پرسش مکرر دوستان دور و نزدیک در باب چرایی حمایت از این بیانیه مواجه شدیم. ظاهراً سرچشمه این سوء تفاهم، وجود امضای جمعی تحت عنوان «جمعی از فعالین دانشگاه‌های تهران» در پای آن بوده است. بدین‌وسیله اعلام می‌داریم که امضاء کنندگان ذیل که جزو باسابقه‌ترین فعالین دانشگاه‌های تهران هستند، هرگونه ارتباطی با بیانیه‌­ی «در نفی...» را که از جانب تشکل مذکور صادرشده است، تکذیب و آن را منحصر به خود این «اتحادیه» می­‌د‌انند. بدیهی است در صورت موضع‌­گیری انتخاباتی، اقشار مبارز مردم کردستان را متعاقباً خطاب قرار خواهیم داد.

به «اتحادیه دموکراتیک دانشجویان کرد»:

کوتاه آن‌که به اصطلاح بیانیه­‌ی انتخاباتی شما را رؤیت و مطالعه کردیم. اخلاق و شرافت حکم می­‌کند به تصدیق عدم یک­دستی نوشتار شما گردن نهیم و علی­‌ر‌‌‌‌غم باور به منطق مطالبه‌گری، هم­دلی‌‌مان را با شماری از مطالبات‌تان انکار نکنیم؛ اما از سوی دیگر بنا بر ضرورت پاس­داشت اصل شفافیت، سکوت در برابر بخش نخست به اصلاح بیانیه‌تان را تحت عنوان «در نفی...» نافی تعهد خود به پاسداری از حریم سیاست اخلاقی و در تضاد با رسالت انسان مداری جنبش پیشرو دانشجویی کردستان می‌دانیم. این نوشته «مانیفست»تان بود، «تحلیل»تان بود،«مرام­نامه» یا منشورتان، هرچه که بود ترشحات ذهنیتی سکتاریستی، خودپرستانه، دیگری ستیز و آغشته به هتک حرمت قاطبه­ی فعالین خوش­نام جنبش پیشرو دانشجویی کردستان بود. هرچه اندیشیدیم، توفیق نیافتیم مابین اعلام مطالبات انتخاباتی فعالین آن اتحادیه­ی محترم و نثار آن همه اهانت و درشتی نسبت به فعالین باسابقه­ی دانشگاه‌های تهران ارتباطی برقرار کنیم. عجبا و شگفتا که چه سان فراموش­کارید! کسانی را نشانه رفته­اید که همین دیروز بود جهت حضور در جلسات مشترک با کاندیدای مطلوب­‌تان و تنظیم مطالبات­‌تان، به امداد طلبیده بودید! هر که هستید و در پی هر چه هستید، مشمول عدم اشتیاق تزلزل­ناپذیر ما برای ورود به ورطه­ی ابتذال هستید و بدانید که حتی برای یک دم  دست از این باور خود نخواهیم شست که «با ابتذال نمی­توان به مصاف ابتذال رفت». شک نکنید که اکراه ما از درغلطیدن به چرخه بازتولید ابتذال و نیز خویشتن­داری­‌مان، هرگز نباید تفسیر به عدم اصرار بر هویت جنبش پیشروی شود که افتخار تنفس در ساحت آن داریم، چه این سرفرازی را هرگز به مسلخ هیچ مصلحت و فوریتی گسیل نخواهیم داشت. این صدای جنبش تهران است و در قاموس ما پرسه­زنی در حواشی امن قدرت و تطهیر استبداد از هر نوع آن و البته ولع به هتک حرمت دیگری هرگز مدخلی نخواهد یافت. هر که هستید و به هرچه هستید، بر ما نیستید و هش دارید که این صدای جنبشی است که سال‌هاست پیکار با وابستگی و اپورتونیسم را به سیاست بنیادی خود تبدیل ساخته و نقد مراکز ناپاسخ‌گوی قدرت از هرنوع، وطنی و غیر، چراغ راهنمای خود قرار داده است. باشد که بازاندیشید.

مصطفی احمدزاده، امیر احمدی، قاسم احمدی، حامد امیدی، مریم امینی، ئاوات باریکیان، دلیر بایت گل، کمال حاجی‌ محمدی، امید حسینی، ناصر جلیل نژاد، کمال خالق پناه، طاهر خديو، ئاوات رضانیا، جمال رحمتی ­پور، جمال رشیدی، نرمین سلیمی، جهانگیر عبداللهی، وریا عبداللهی، هیرش عثمان ­پور، یونس قربانی ­فر، فاطمه کریمی، قهرمان کریمی، ادريس مولودی، صباح نصری

astafe_post@hotmail.com