دعای نماز جمعه به پیشگاه خدامنه‌ای

شعر از: هوشيار محمودی

نه با روح‌القدس

که پیوند با هموطن است معبد این‌بار

نه رضایت

که نارضایت است سکوت این‌بار

نماز آزادی را

نه درمسجد که در خیابان

نه باوضو که بی‌طهارت می‌خوانیم

چراکه چون شما نیست

خونین دستانمان

به خون برادرانمان

نه چون شما در نماز دست دعا به طلب بخشش برمی‌داریم

چراکه مارا دست به دزدی رأی برادانمان

آلوده نیست،

که درین جمعه خدای را

پذیرای دستان آلوده نیست

چرا که دستان پاک ماش

درنوبت ارجح است.

ما را حاجت به پیامبر نیست

که خود صدوبیست هزار پیام‌آوریم

که پیام‌مان نه خوشبختی خیالی‌و آنجهانی

که واقعی و اینجهانی است،

که آنش نه در سماء و در کف خدا

که در زمین و کف خونین شما درطلبیم.

نه عربی که فارسی

نه با الحمد که بی‌الحمد

همی‌گوییم

ای خدایانی که باقدرت خودخودایی

                   رأی ما را دزدیده‌اید

                   رأی ما را پس بدهید.

ای خدایانی که حریصانه گرسنه‌اید

گوشت ما را کم بجوید

ای خدایانی که به خون ما تشنه‌اید

 خون ما را کم بمکید

((هان جبریل قدیس کودک در بطن مادر می‌گرید

از یاد مبر که خانه‌ات را کولی‌یان به تو بخشیده‌اند} لورکا{))